C.V. de Kiepenrijers

Macharen

Geschiedenis

Hieronder leest u de geschiedenis van onze vereniging; CV de Kiepenrijers. Dit stuk is geschreven door Sjef Sombeek voor het 50 jarig bestaan van de Kiepenrijers in 2013.

Het was 28 december 1962, café 't Vunderke werd geopend onder grote belangstelling. Er werd volop gebuurt en gefeest. Enkele lieden spraken af om over een aantal weken (maart 1963) de carnavalsoptocht in Megen te gaan bewonderen. Een Macharense deelnemer, Willie Loderus-de Laat, behaalde met de Bok een eerste prijs in deze carnavalsoptocht. En Jan Peters heeft die toen opgehaald, knorrend en sputterend op z'n motor, merk Jawa. 

Een andere groep nam deel als gemeentewerkers. Die, gehuld in een overall en met de schop in de hand, een berg zand op de platte kar achter een tractor verplaatsten. Tja er was niet veel voor nodig om een hoop schik te maken. Terug gekomen in 't Vunderke zeiden de stappers zo tegen elkaar; 

Wat ze in Megen kunnen, dat kunnen wij ook! 

Zo werd de basis gelegd voor de carnavalsvereniging die officieel op 16 maart 1963 is opgericht. Het eerste bestuur bestond uit; 

Jo Theunisse †           Voorzitter

 

Thea vd Coolwijk †        Secretaresse

 

Jan Loderus †            Penningmeester

Maar er moest natuurlijk ook een naam komen voor de vereniging. Vroeger werden er nogal wat kiepen en hanen gehouden in het Macherse land en de bijnaam van een Macharenaar was dan ook een Macherse Haon. Tijdens de vergadering opperde Jantje Megens de naam Kiepenrijers, met als achterliggende gedacht dat een Kiepenrijer een haan is. Hieruit volgde ook het logo van de Kiepenrijers, de haan. Het huidige logo van de Kiepenrijers is ontworpen door Joop Falke, edelsmid uit Oss. Sjef Sombeek heeft het huidige logo gestileerd zoals deze nu is.

 

De naam was zojuist verzonnen en De Kiepenrijers begonnen aan het eerste carnavalsjaar met drie raadsleden; Antoon Bosch, The vd Heuvel en Jan Peters.

Maar nu blijkt, na meer dan 50 jaar CV de Kiepenrijers, dat wij het (nog steeds) kunnen! Gefeest werd er vroeger in een aangebouwde tent die gehuurd werd voor 2 dagen. Immer met de carnaval werd deze toch niet opgehaald en men hoefde maar voor 2 dagen af te rekenen.  De eerste prins die CV de Kiepenrijers en het Kiepenrijk kende was Bart Peters, wiens broer het stokje daarna zou overnemen. De capes die toen werden gedragen door de broers zijn gemaakt door Lies Bosch. 

Uiteindelijk in 1965 bestond de raad al uit 8 leden, langzaam aan werden het er steeds meer. Toen werden er ook al kinderfestiviteiten georganiseerd, in het café waar Her vd Coolwijk nu woont. Eenmaal reed men met een witte DKW rond en riep het een en ander via een luidspreker af, dat de optocht vanwege de kou niet door ging. Die kinderoptochten van toen waren de basis voor de huidige optocht op de maandagmorgen.

 

Maar alle begin is moeilijk. Het ging zo ook bij de Kiepenrijers niet over een pad van rozen. Maar juist wel over het pad van Jo Theunisse naar Jan Loderus om de gezamenlijke contributie te "bespreken", te pruuven. De beginnelingen werden aangezien voor een stelletje kroeglopers. Velen wisten niet dat er toen ook al aan de bejaarden, zieken, gehandicapten en kinderen werd gedacht. Zoals het heden ten dagen nog steeds gaat. De Kiepenrijers nemen nog steeds een belangrijke plaats in in het dorp. Tussen alle andere verenigingen. Want juist wanneer het jaarlijkse feest  volop aan de gang is, vinden zij de tijd om de zieken thuis of in de verzorgingstehuizen op te zoeken. Mede door al die inspanningen van vroeger is de huidige Bond van Senioren ontstaan door toedoen van de Kiepenrijers. 

Natuurlijk was het financieel best moeilijk om het een en ander te realiseren. Hierin waren de Kiepenrijers toen al best innovatief, bijvoorbeeld met de organisatie van het Wildwinterfestijn. Men gebruikte toen kooien uit Megen, Haren en Macharen om de konijnen, ganzen e.d. te herbergen. Tevens liep er een rad van avontuur. Het kwam nogal eens voor dat men een tekort had aan levende handel. Maar dat was meestal geen probleem, die werden dan onmiddellijk met toestemming ergens thuis uit de hokken gehaald. Evenzo met diepvriesmateriaal. Want het circus moest draaien. In de latere jaren konden de leden van de raad en bestuur beter vooraf hun geld afgeven, ze moesten meestal toch alles zelf betalen. Maar we mogen ook de prachtige buutreednersavond niet vergeten. De eerste keer ging men het dorp in om te vragen of hiervoor wel animo was. De mensen vroegen dan; Wa is da? Moeten we komen buurten? Wat te denken in de zomer van de wielerronde van Macharen. Er moest meestal geld bij, maar ze hadden weer een activiteit in de zomer.